Op 23 september 1984 wordt Tina Simon Ameel geboren in Leuven. (Gelieve het voor de handliggende mopje niet te maken. Dat is te gemakkelijk en niet (meer) grappig.) Tina is de duif die in de lagere school – puur voor het plezier van de overtreding – over de tussenmuurtjes tussen de WC’s klom om zich daar te verschalken, die gelukkig wordt in een extreem brede donkerblauwe broek met hoge taille en met naar alle kanten flapperende pijpen, die verstomd staat van de wondere wereld van de taal, die de logica beheerst van de sinussen, cosinussen, functies, afgeleiden en bewijzen met de platte acht, die dokter of actrice wilde worden. Het stond echter in de sterren geschreven dat ze Germaanse Talen zou gaan doen aan de KUL die nu niet meer de KUL genoemd mag worden. Tina houdt van taal en van schrijven, en van politiek en van geschiedenis. Na Leuven koos Tina voor Theaterwetenschappen in Antwerpen, alwaar haar ogen blonken. Voor Tina is theater een plek waar je jezelf tegen komt. Het spreekt voor zich dat dit aartsmoeilijk en onvervangbaar is. Theater is direct en menselijk. Het schept tijd om bij de dingen stil te staan. Het kijkt naar mensen, één van de meest menselijke activiteiten, in zijn meest eerlijke én hypocriete vorm. We komen om naar mensen te kijken en tegelijkertijd pakken we het in als theater, en doen we allemaal alsof we niet weten dat we gewoon naar mensen aan het kijken zijn.