nu....
producties....
zie!duif....
is..
contact....

  
 
zie!duif
Drie jaar geleden neemt Frank Vercruyssen (tg STAN) aan de UA de studenten van de Master-na-Master Theaterwetenschappen onder handen. Uit een intensieve workshop groeit Een tipje van de luier, een voorstelling als een praatbarak met tweeëntwintig inzittenden. Evenveel monologen smelten geleidelijk samen tot een massale discussie. Hoewel, discussie? Taal is een doel op zich, geen middel tot conversatie. De woorden van de sprekers ploffen naast elkaar op het speelvlak neer, zonder elkaar ooit te raken. Ongeacht hoe snedig de spreker zijn ideeën weet te formuleren.
Een tipje van de luier, wint in april van dat academiejaar het studententheaterfestival van Groningen. Uit de vraag naar een nieuwe voorstelling voor de volgende editie van het festival, groeide zie!duif. De groep slankte af van tweeëntwintig naar acht makers.

In Stockholm – gemaakt met Stefaan Van Brabandt (de KOE) als coach – is taal geen doel op zich, maar een middel. Met op het oog: de helende communicatie. Gaandeweg vult de scène zich met struikelblokken. Met hun eigen visies op de kwesties voorhanden trekken en sleuren de sprekers aan de conversatie, om elk de richting en teneur ervan te bepalen. Tot de woorden stuurloos worden. Taal lijkt de ontmoeting tussen mensen veeleer te verhinderen dan ze mogelijk te maken.
Stockholm wint de KBC-Jong Theaterprijs op Theater aan Zee (TAZ) editie 2008.

actie TEDDY roept tot actie, en meer bepaald tot actie TEDDY – gecoacht door Robby Cleiren (de Roovers). Taal moet aansteken. Ze is geen doel of middel, maar een lont, een lont aan het vuur. actie TEDDY is een teken aan de wand: een teken dat de tijd dringt, een teken dat de mens moet wakker worden. Wij kunnen niet langer in ons kot blijven. De straat roept, de wereld roept, deze tijd roept, helaas al te vaak in de woestijn.
actie TEDDY is een zoektocht naar de wortels van ons engagement. zie!duif gaat na wat de strafste middelen zijn om de massa voor een zaak te winnen. Is het een held met sterke retorische capaciteiten, muzikaal sentiment of eerder een treffende Power Point en een balpen met een logo erop? Eén ding is zeker: het is óók de vorm waarin de spreker zijn woorden verpakt, en niet alleen de woorden zelf.